Gece son nefesi bekliyor
Ayrılık öncesi cesaretsizlik
Yalnızlık öncesi çaresizlik
Bıçağın kemiğe dayandığı an
Fırtına öncesi sessizlik bu...

Kal gitme……………….
Göz yanılır mı içten sevmelere

Son verme………………
Can alışır mı sensiz gecelere

Kal gitme…………………
Kalp alışır mı böyle gitmelere

Bu gece……………………
Can dayanır mı acı çekmelere

Gece bak kederi ekliyor
Sensizlik öncesi sevgisizlik
Bensizlik öncesi dengesizlik
Kendimi senle kaybettiğim an
Bizsizlik öncesi öncesizlik bu...

Kal gitme………………
Gam katılır mı güzel senelere

Son verme………………
Can alışır mı veda etmelere

Kal gitme………………….
Kalp alışır mı söyle bitmelere

Bu gece……………………..
Can dayanır mı sensiz saatlere

Kafamdaki bütün düsünceler sadece sana adaklandi
Yagmurlu bir havada yürüyorum gözlerim duvara takildi kaldi
Biliyorum öldün artik ama hala oradaydi ikimizin yazisi
Biraz duvarda silinmisti ama benim kalbimden silinmedi hic birseyin



Ölümünün ardindan . . .
Kalbimden sana dair herseyi silmeye calistim, olmadi
En son verdigin gül ise benimle birlikte solup agladi
Hatirla ben agladigimda gözyaslarimi silerdin, askisi derdin
Ama öldün benim icin, affedilmez bir hataydi ihanetin



Ölümünün ardindan . . .
Bir silah cekip kendimi öldürmek istedim
Ya'da avuc dolusu bir hapi gözlerimi kapatip icmek
Böyle cekilmez bir aciya veda etmek
Ya'da bir ömür hayata devam edip senden nefret etmek



Ölümünün ardindan . . .
Dünyanin bütün sir dolu acisi sanki benim üzerimdeydi
Sana karsi olan ne sevgi ne nefretti
Bilinmeyen, sir olup düsünmeden cözülmez bir sevgi belki
Su gibi akip giden, bir sevgi misali



Ölümünün ardindan . . .
Seninle birlikte ölmegi düsündüm bir an
Ihanet yapamazdim inan
Sadece ölmek hayata veda etmek
Iste sana tek kelime ''ELVEDA''
Elveda askimiza
Ölümünün ardindan . . .

Sesin
Uzun namlulu
Bir silah gibi
Soğuk ve zalim
Menzili yüreğim
Sesim
Değmez sesine şimdi
Şiirim
Adresini yitirmiş mektup
Düşer kuytu sessizliklere…

Mevsimsiz zamanlardı
Kalkıp sana gelmiştim
Yitik zamanların ekspresiyle
Bir masal başlangıcıydı
Havada akasya, saçlarımda bahar vardı
Yıldızları indirip gökyüzünden
Göğsüme takmıştım gözlerin diye
Hiç bir şey almamıştım yanıma
Yüreğim senden başka herşeye dardı…

Sorsaydın hatırımı
Yüreğini koyup sesine
Böyle koymazdı elbette suskunluğun
Bir fincan kahvenin hatırını
Sarardım incinen ellerime.

Mevsimsiz zamanlardı
Kalkıp sana gelmiştim
Çocuk yüreğimde küçük sevinçler vardı
İpek tüllerde gülüşler getirmiştim
Oysa bilmezdim
Sesinde gizli hançerler taşıdığını
Bilmezdim
Sözcüklerin böylesi kanatıldığını…

Sevseydin beni
Bu şehrin gecelerine
Böyle yazmazdım seni
Gözümü yatırıp lila rengi ufuklarıma

Sevsedin beni
Bu şehrin sokaklarına
Böyle düşürmezdim beni
Sesini saklayıp titreyen soluklarıma…

Mevsimsiz zamanlardı
Aşk diye tutuşan bir meşaleydi mehtap
Ben kalkıp sana gelmiştim
Ardımda bıraktığım sadece korkularımdı
Kemanlar uğulduyordu göğsümde
Çelik aynalarda yankılanan adındı
Oysa bilmezdim
Dudağındaki ıslıkla gövdem kesik içinde kalırdı…

“bu sevda bu şehre sığmaz”
Göğsüm hüznün yatağı artık
Kalkıp gidemem şimdi
Sevinçlerim satılık
Veda
Uzun namlulu bir silah
Menzili yüreğim
Mermisi ayrılık…